Terwijl de Europese Unie gekozen heeft voor een soft opt-in regime, hebben de Verenigde Staten in hun federale wet de keuze voor opt-out bevestigd.

Bedrijven kunnen reclame e-mails blijven sturen maar moeten de mogelijkheid bieden aan de ontvanger om zich uit te schrijven. Bepaalde Amerikaanse Staten hadden reeds eigen wetgeving, soms strenger dan de nieuwe federale wet (b.v. opt-in in Californië en Delaware). De Can Spam Act ontkracht echter deze initiatieven. De federale anti-spam wet wordt van kracht op 1 januari 2004.

Regels voor legale e-mailings

Commerciële e-mails (behalve uitzonderingen), die de wet aan bepaalde regels onderwerpt, moeten vooreerst waarheidsgetrouw de afzender weergeven. Het falsifiëren van de header-informatie, is verboden. In de e-mail moet duidelijk aangegeven zijn dat het om reclame gaat. De onderwerpregel mag niet misleidend zijn m.b.t. de eigenlijke commerciële bedoelingen van de e-post. Het bericht moet een geldig elektronisch responsadres bevatten en het fysiek postadres van de afzender. Ten slotte moet een elektronische opt-out mogelijkheid voorzien zijn.

Ook het kapen van servers om massaal zonder authorisatie e-mails te versturen, het wild oogsten van e-mailadressen door middel van bepaalde technieken, wordt verboden.

Porno mails

De wet wil ook pornografische mails aanpakken . Ze moeten ook een specifiek label krijgen (bepaalt door de Federal Trade Commission of FTC) in de onderwerpregel opdat de bestemmelingen dergelijke berichten zouden kunnen onderscheiden van ander e-mailverkeer. Ook de inhoud van dergelijke mails, wordt aan regels onderworpen. Zo mag bijvoorbeeld in de boodschap zelf niet onmiddellijk sexueel getinte inhoud zichtbaar zijn. De afzender moet de bestemmeling uitleggen hoe men toegang kan krijgen tot de inhoud.

Men probeert dus hiermee het filteren van pornografische mails te vergemakkelijken (dankzij een label) en onder meer minderjarigen te beschermen t.o.v. dit type commerciële e-post.

Sancties

De misdrijven worden bestraft met geldboetes (die kunnen oplopen tot bijvoorbeeld zes miljoen dollar) en gevangenisstraffen (maximaal vijf jaar) eventueel in combinatie met elkaar, afhankelijk van het type misdrijf en onder meer ook het volume verstuurde e-mails en eventuele recidive.

Waakhond

De Federal Trade Commission (FTC), als waakhond van deze wetgeving, krijgt de toestemming om een Do-Not-e-Mail-List opstarten, een officiële robinsonlijst, waar men z'n elektronisch adres kan inschrijven en die Amerikaanse bedrijven moeten respecteren (in navolging van de Do-Not-Call lijst). Deze commissie moet ook toezien op de naleving van de wet, bepaalde bijkomende initiatieven nemen (bijvoorbeeld m.b.t. mobiele reclame) en verslag uitbrengen over de effectiviteit van de Can Spam Act.

Kritiek

Probleem is wel dat er in een aantal Amerikaanse staten reeds wetgeving was om spam uit de mailboxen te weren. Soms ging het zelfs om strengere anti-spam wetten, met opt-in als basisprincipe. Ze worden met deze federale wet echter naar de prullenbak verwezen. Een stap achteruit volgens consumentenorganisaties en anti-spamgroeperingen. Een evenwichtig compromis volgens de direct marketing koepelorganisatie.

Consumentenorganisaties en anti-spamverenigingen stellen dan ook dat de Can Spam Act eigenlijk een 'je kan spammen wet' is, in plaats van een wet die het ongevraagd sturen van commerciële e-post zal tegengaan.

Het effect van de wet op de stroom spammails zal dus door de verschillende partijen met argusogen gevolgd worden.

Commentaar op de wet:

FTC>>

Spamhaus>>

Cauce>>

Center for Democracy & Technology>>

Bespreking van de wet in "Met uw permissie...">>